:)

Yazılarıma KOSANADAM.BLOGSPOT.COM adresinden devam ediyorum!

Uzun zamandan beri birşeyler yazmıyorum.Çünkü içimden birşeyler yazmak gelmiyor şu sıralar.29'unda asker ocağına teslim oluyorum.

Isparta Merkez'e çıkmış acemi birliğim.Komando olmuşum.Hiç tahmin etmediğim birşey .Önceleri şaşırdım,tırstım.Ama yavaş yavaş korkum dindi.Korkunun ecele faydası yok nede olsa.

Ispartadaki acemi birliğinden sonra büyük bir ihtimalle Hakkari Dağ Komando Tugayı'na gidicem.Yaklaşık 15 aylık bir tatile çıkıyorum.Bu tatilde sürekli spor ,dostluk,arkadaşlık,babalık,kardeşlik ve savaş var.Hakkınız geçsede geçmesede hakkınızı helal edin.Hakkım geçmiş olanlar varsa benden yana helal olsun.Dualarınızı tüm askerlerimiz için esirgemeyin lütfen.

Alllah'a emanet olun....

Küçükken panter gibi kaleciydim şerefsizim.Mahallemizde bir Ramazan abimiz vardı.Bizi sırayla gol yiyene kadar kaleye geçirirdi.Kurtarışlarımıza göre bize puan verirdi.Çok zevkliydi.50'yi tamamlayan 1. oluyodu sonra 2.,3....

Büyüklerin maçlarında bile kaleye girerdim.Kaleye geçince bi gaza geliyorum ben.Her topa atlıyorum.Millet beni beğendikçe ben daha çok şahlanıyorum.Bir keresinde artistlik yapıcam diye,sol tarafıma giden şutu kurtarmak için yerden yaklaşık 60-70 cm yukarıda topa sıçradığımı ve o mesafede havada 360 derece döndüğümü hatırlıyorum.O zaman kollarım ve sırtım taşlara gelmiştide manyak acımıştı.Ama ben tabi erkekliğe leke sürdürmemek için maça aynen devam etmiştim:)

Bu cumartesi yaklaşık 2 sene sonra ilk defa bir maçta oynadım.Bizim mahallenin elemanları her cumartesi gece saat 1-2 arası maç yapıyorlarmış.Bende tesadüfen halı sahadaydım o saatte.Bir adam eksikmiş,dedim ben oynarım ama eldiven varsa kaleye geçerim.Neyseki halı sahada eldiven vardı.Önceden ne eldiven vardı ne bişey,ellerimiz pişerdi sert şutlarda.Çocukken daha bi cesaretli oluyormuş demekki insan.

Kalede yine her zamanki gibi iyiydim.En azından birkaç kritik kurtarış yaptım:DAma çocukluğumdaki panterlik biraz sönmüştü tabi.Keşke ailemin imkanı olsada beni o yaşta değerlendirebilselerdi.Belki şuanda Bursasporun kalesini ben koruyordum.Neyse nasip kısmet kimin ne olacağı belli değil.

2 senenin verdiği hamlık sabah kendini gösterdi.Uyandığımda heryerim ağrıyordu.Hala daha ağrıyor:D..

Aslında bu karikatürleri Uykusuz dergisine göndermek üzere hazırlamıştım.Fakat yakın zamanda askere gideceğim için sürekli yapıp yollayamayacağım.Kalıcı olmak için süreklilik gerektiğini biliyorum.Bu yüzden karikatür işini 15 aylığına erteliyorum:)